Mediathecaris haalt de krant



November 05, 2019

Hoe we de landelijke pers haalden…. Op 30 oktober stond in de Volkskrant, op de pagina Opinie & Debat een artikel met als titel: Ontlezing? Haal jongensboek uit de verdomhoek. De inzender hiervan, auteur Arjan van den Haak, schreef een jongensboek, bood dit de uitgevers aan, maar kreeg als reactie dat de doelgroep, jongens van 13 tot 15 jaar, commercieel niet interessant is. Arjan gaf het boek in eigen beheer uit en heeft daar nu succes mee. Ondertussen, aldus Arjan, schreeuwt de boekensector om moord en brand over de ontlezing onder jongens. Ik dacht meteen aan de themalijst Boeken voor Jongens die Marian Castenmiller samenstelde en die op onze Pleio is terug te vinden. (Pleio>Algemeen>Bestanden>Themalijst jongensboeken) Op 31 oktober reageerde, ook in Opinie & Debat, Janneke Schotveld; een kinderboekenauteur en ex-juf. Volgens Janneke ligt het probleem aan de basis. Een leerkracht die zelf niet leest, zal van de kinderen in de klas ook geen lezers kunnen maken. Op de meeste pabo’s is geen literatuurlijst, geen stimulering en geen hulp. De toekomstige leerkrachten waren niet op de hoogte van wat er te krijgen is en waar je dat kunt vinden. Wij lezen wél en, gesteund door de bibliotheekwereld en overkoepelende organisaties, kennen onze bronnen. Op 1 november schreef Peter Stöve, een docent Nederlands aan het Technisch College Velsen, dat hij vaak mistroostig staart naar het miezerige stapeltje boeken dat hij die knapen kan aanraden. Wij hebben een duidelijk ingedeelde boekenkast en begeleiden leerlingen in hun keuze. Daar komt bij dat het mij al vaker opviel dat in rapporten over leesstimulatie wel docenten en bibliotheken worden genoemd, maar praktisch nooit mediathecarissen. De gedachte borrelde bij mij op de stoute schoenen aan te trekken en de Volkskrant te schrijven. Toevallig hadden wij op 1 november een regiovergadering, waarin ik mijn voorstel opperde. Ik kreeg bijval. Eigenlijk zou ik zoiets als een landelijke krant aanschrijven doen in samenspraak met het bestuur of de pr-commissie van de BMO. Maar het leek mij ook dat je niet lang moet wachten met reageren en hoe snel zou het doorlezen van- en reageren op een concept afgerond zijn? Ik schreef de middag na de regiovergadering dus toch maar een stukje. Ik vond het wel fijn dat Tom Sijtsma, de voorzitter van onze regiogroep, meelas en dat ging snel, dankzij WhatsApp. Ook lichtte ik Guy in, mocht de Volkskrant contact opnemen met de BMO voor een paginagroot artikel over onze beroepsgroep. Vervolgens het stukje naar de Volkskrant gemaild, waarbij bleek dat privé naam en adres moeten worden vermeld. In het automatische antwoord stond dat ingezonden stukjes geen promotie mogen vormen. Dus ik verwachtte dat bij eventuele acceptatie de verwijzing (BMO.nu) geschrapt zou worden. Vervolgens richtte ik de presentatietafel in onze mediatheek in met boeken voor jongens, inclusief de reden waarom. En warempel, zelfs een aantal notoire stoere en onverschillige leerlingen keken ernaar (in het voorbijgaan naar het computergedeelte) Zaterdagochtend 2 november bleek mijn inzending inderdaad te zijn opgenomen. Toch leuk! Er waren slechts twee elementen weggelaten: de toevoeging ‘mediathecaris’ die ik achter mijn naam zette en een laatste zinnetje: ‘Houd deze doelgroep in ere’. De naam van de school waar ik werk had ik overigens bewust niet genoemd, het ging nu om onze BMO. En natuurlijk denk je achteraf, oh, dat had ik anders kunnen opschrijven. Tot nu toe (4 november) ontving ik reacties van collega mediathecarissen en één docent Nederlands van mijn school. Morgen ga ik een collage maken van de artikeltjes voor op het prikbord in de medewerkerskamer. Zelfs dat laatste vind ik spannend, maar we moeten nu eenmaal voor onszelf opkomen! En, wie weet, krijgt de BMO uit het hele land verzoeken om een kopie van de themalijst Boeken voor Jongens…………….. Groet, Marieke Heemskerk

17 keer bekeken0 reacties

De BMO blogs

© 2020 by BMO

Voor informatie : info@bmo.nu               KvK 33300584          Disclaimer                      Privacybeleid